Przyznaję się bez bicia - nie lubię dużych projektów. I nie jest to kwestia odpowiedzialności, strachu czy ilości pracy. Chodzi o tempo, który przy kilkunastomiesięcznych projektach łatwo stracić. A gdy zwolnisz, tracisz entuzjazm, energię, wiarę w finish z sukcesem. Jeśli zdarzy się to Tobie - pal licho, poradzisz sobie. Jeśli klientowi - mamy problem.



Zazwyczaj wygląda to tak:

Pierwszy tydzień po podpisaniu umowy

Codziennie e-mail, telefon z pytaniem jak idzie, odpowiedzi na pytania w 5 min od wysłania zapytania. Myślisz sobie - ta współpraca może być naprawdę owocna i miła dla każdej ze stron. Razem z zespołem pracujecie w pocie czoła nad wymyśleniem czego świeżego, urządzacie burze mózgów, rzucacie pomysłami jak z rękawa i przenosicie to na projekt. Oczywiście klientowi ciężko zrozumieć, że może zająć Wam to aż tydzień, ale póki co cierpliwie czeka. Tempo poziom high.

Pierwszy projekt

Ok - wreszcie doszliście do punktu, który możecie pokazać klientowi. Wysyłacie i pełni wiary czekacie na szczere słowa pochwały. Zamiast tego na drugi dzień zostajecie zmieszani z błotem (lub scenariusz bardziej pozytywny: "no może być"). Tempo zespołu - 1. Tempo klienta + 1.

Poprawki

Robicie to co chce klient. W końcu to jego pieniądze. Chce muzykę na stronie, choć mówiliście mu, że to przeżytek z 2003 r. - będzie miał. Wysyłacie kolejną wersję. Drugą? Trzecią? Kto by to liczył. Odpowiedź tym razem dostajecie po tygodniu. Nie pomagają telefony i e-maile. Tempo - 5.

I tu zaczyna się nasz problem - potem klient idzie na urlop, ma pięć tysięcy innych "ważniejszych" rzeczy. Ty wraz z zespołem zajmujesz się w tym czasie innym projektem. A kiedy masz wrócić do poprzedniego, to jak powrót do szkoły we wrześniu w wieku 13 lat. Niby troszkę się stęskniłeś za kolegami, ale w sumie to fajnie było biegać od rana do wieczora po podwórku, chlupać się w basenie. Czasami po tej przerwie zastanawiasz się jaki był wzór na pole trójkąta. Po pierwszym tygodniu wszystko wraca do normy. Fajnie, ale nauczyciel znowu idzie na chorobowy...

Spadek tempa wbrew pozorom to ciężki problem i duże wyzwanie przy projektach, które ciągną się kilka, kilkanaście miesięcy. Jak utrzymać klienta w ciągłym zainteresowaniu?

1. Kontaktuj się z nim regularnie

Niech przyzwyczai się do tego, że w każdy piątek meldujesz mu co zrobiliście przez kilka ostatnich dni, a w każdy poniedziałek przesyłasz mu plan na następne dni. Nawet jeśli projekt nie wiele posunął się do przodu - informuj go. Nie pozwól mu o sobie zapomnieć.

2. Pytaj go o zdanie

3. Nie daj się zbywać

4. Mobilizuj płatnościami

5. Jeśli trzeba, strasz terminami

Odkąd zaczęłam pracować na swoje utrzymanie i byłam świadoma swoim mocnych i słabych stron, kierowałam się jedną zasadą. Satysfakcja i przyjemność z pracy ponad pieniądze.


Należę do pokolenia Y, o którym tak wiele się ostatnio mówi. Urodziłam się jednak na jego początku, kiedy z przyjaciółmi spotykało się na trzepaku, a czas zapełniało skacząc przez gumę. Nikt w podstawówce nie miał telefonu, a co najwyżej tamagotchi. Myślę, że dzięki temu bardziej twardo stąpamy po ziemi niż nasi młodsi koledzy, a jednocześnie jesteśmy za pan brat z nowym technologiami - w przeciwieństwie do poprzedniej generacji. Nie chcemy tak jak nasi rodzice pracować pół życia w jednej firmie. Od stabilności bardziej cenimy nowe wyzwania. I mimo dużych ambicji, nie spełniamy ich za wszelką cenę - naszym celem jest zachowanie równowagi między pracą i życiem osobistym. Ponadto te 8h dziennie, które spędzamy zarabiając na życie, powinno być dla nas przyjemnością. I u mnie tak to właśnie wygląda. Za co lubię swoją pracę?

1. Satysfakcja

Gdy coś nad czym pracujesz kilka miesięcy, wreszcie ukazuje się na światło dzienne i słyszysz same pozytywne opinie na ten temat, trudno nie być w dobrym nastroju ;)

2. Wielobranżowość

Gdy podjęłam decyzję o wejściu do branży zawsze widziałam siebie w agencji, nigdy w dziale marketingu konkretnej firmy. Dlaczego? Bo agencja daje mi różnorodność. Dzięki tej pracy miałam już styczność z sektorem prawniczym, spożywczym, rozrywkowym, medycznym, alkoholowym i wieloma innym. Jaka inna praca mi to zapewni?

3. Kontakt z ludźmi

Zgrany zespół, w którym panuje zdrowa atmosfera to gwarancja sukcesu. Jest też druga strona medalu - ktoś z tego zespołu musi komunikować się klientem. Od zawsze wiedziałam, że to będę ja ;) Fakt faktem, że często wyklinam na nich pod nosem, ale wraz z rosnącym doświadczeniem nauczyłam się sobie z nimi radzić. A poza tym wielu z klientów to tak naprawdę bardzo fajni ludzie!

4. Ciągły rozwój

Wybierając pracę w branży informatycznej, zapewniłam sobie dawkę nieustającego rozwoju. Tutaj bowiem ciągle trzeba szukać nowych rozwiązań, aby nie zostać w tyle!

5. Elastyczność

Dzięki temu, że do mojej pracy wystarczy mi laptop i połączenie z internetem w razie potrzeby mogę zaszyć się w dowolnym miejscu na ziemi i pracować niemal o dowolnej porze <3

6. Kreatywność

Nie trzeba być programistą czy grafikiem, aby wykazać się kreatywnością. Praca project managera też to w dużej części umożliwia. Wystarczy zespół, który cię słucha (nie tylko słyszy) oraz jest otwarty na nowe pomysły i dyskusje.

Dostajesz zapytanie od dużej firmy. Idziesz na spotkanie. Szykuje się pokaźnych rozmiarów, ciekawy projekt. Rozmowa przebiega pomyślnie, gdy nagle na koniec dostajesz w twarz:
- Na kiedy mogliby Państwo przygotować wstępny projekt i wycenę? 
- Wycenę na jutro do południa. Wstępny projekt to jakieś 3-4 dni od akceptacji wyceny.
- Ale my nie możemy pozwolić sobie na akceptację wyceny bez wstępnego projektu. Wie Pani, musimy zobaczyć jacy jesteście kreatywni. Zarząd musi to zobaczyć zanim klepnie budżet. Potrzebujemy kreatywnych osób.
- To polecam przyjrzeć się naszemu portfolio.



A na usta ciśnie Ci się stek przekleństw za twój zmarnowany czas.

To co jednak jest najsmutniejsze to fakt, że ludzie w naszej branży to robią. Zgadzają się na pracę bez gwarancji zatrudnienia. Na poświęcenie swojego cennego czasu i zasobów dla cienia zapłaty. I takim jak oni masz ochotę, najzwyczajniej w życiu, strzelić w twarz. Za psucie branży, za rozpuszczanie klientów, za robienie do portfolio, za pracę bez wynagrodzenia, którą możesz potem wyrzucić do kosza lub co najwyżej wrzucić na behance i zgarnąć kilka like'ów. Z like'ów niestety nie wyżyjesz.

Zawsze możesz jednak spróbować potem pójść do kawiarni, do mięsnego, do trenera osobistego i spróbować poniższego chwytu.

Podczas swojej pracy na stanowisku Project Managera miałam do czynienia z kilkoma aplikacjami do zarządzania projektami: Basecamp, Trello, Invision, Redmine, Google Calendar. W międzyczasie przyglądałam się także Producteev. Zawsze jednak okazywało się, że to nie jest to czego szukamy. Po którejś próbie zaczęłam się jednak zastanawiać czy błąd, aby na pewno tkwi w samym narzędziu czy raczej w sposobie jego korzystania.

Zacznijmy od tego, że nie istnieje gotowe narzędzie idealne. Zawsze mu czegoś brak - jak nie nadawanie odpowiednich statusów, to checklist bądź podliczania czasu pracy, najlepiej w sposób automatyczny. Zawsze jest COŚ. Jeśli jednak nie mamy zasobów do zbudowania własnego rozwiązania, musimy oprzeć się na gotowcu i zdecydować, które funkcję są dla nas niezbędne, które mile widziane, a bez których możemy się obejść lub uzupełnić je innym narzędziem.


Zazwyczaj jednak po podjęciu decyzji o zmianie aplikacji, po czasie stwierdzamy, że to nadal nie TO. Dlaczego?

1. Nie potrafimy z niego korzystać

Myślę, że to najczęstszy powód. Gdy twórcy narzędzia nie dbają o to, aby na początku zaznajomić użytkownika ze wszystkimi dostępnymi możliwościami, on sam też nie będzie ich zawzięcie zgłębiał. Do niektórych może wręcz nie dotrzeć nigdy. Do tego bowiem potrzebny jest czas, a po to wprowadzamy narzędzie, aby ten czas oszczędzić. W ten sposób może nie znaleźć funkcji, których pozornie mu brakuje.

Rada: Zadbaj o to, aby każdy pracownik był przeszkolony z używania aplikacji.

2. Nie, bo nie.

Zazwyczaj słyszę to od kolegów, którzy nie lubią zmian i tak przywykli do starego systemu, że każdą nową propozycję z góry odrzucają.

Rada: Pokaż im w czym to oprogramowanie lepsze jest od dotychczasowego.

3. Nieprzyjazny interfejs.

Aplikacja jest brzydka, nieintuicyjna - tak to może być bariera nie do przeskoczenia. Przynajmniej dla niektórych. Dla mnie ważniejsze jest, że działa. Reszta to kwestia przyzwyczajenia.

Rada: Albo się przyzwyczajasz, albo dostosowujesz - jeśli to możliwe, albo rezygnujesz.

4. Aplikacja nie rozwija się.

Doskonałym przykładem jest tutaj Basecamp, który przez dłuższy czas nie wprowadzał żadnych aktualizacji - łącznie z przestarzałym layoutem. Najwidoczniej użytkownicy musieli zacząć uciekać, gdyż pojawiła się właśnie nowa wersja - Basecamp 3 (sam numer wersji w stosunku do długości działalności - 12 lat - powinien Wam wiele powiedzieć). W opozycji można natomiast postawić Invision, który co rusz zaskakuje nas nowymi świetnymi funkcjonalnościami.

Dlaczego to takie ważne? 

Rynek oprogramowań niezmiernie szybko się rozwija. Co chwilę pojawiają się nowe, lepsze rozwiązania. Jeśli zatem nie chcesz zostać w tyle, to twoi użytkownicy muszą widzieć, że prężnie podążasz do przodu.

Jakiś czas temu na blogu ukazał się artykuł Plusy pracy w męskiej dżungli. Niestety każdy kij ma dwa końce. I przyszedł czas, żeby wam pokazać jak to jest być samotną Jane wśród stada goryli ;)

1. Nikt nie będzie dochodził dlaczego masz zły dzień

2. Zmieniłaś fryzurę, naprawdę?

3. Bekanie, rzucanie mięsem - to coś z czym spotykasz się na co dzień.

4. Kubek na kubku

5. I gdy przychodzi ciocia z czerwoną walizką...

Pierwsze lekcje na temat tego, że wypowiadanie swoich myśli na głos nie zawsze niesie dobre skutki dostajemy na ogół w podstawówce. Wówczas dowiadujemy się, że powiedzenie Pani, że jest głupia może skutkować staniem w kącie, a czasami lepiej powiedzieć, że zapomniało się stroju na wf niż narobić sobie siary nie potrafiąc przeskoczyć przez kozła. Uczymy się kłamać i ważyć swoje słowa. I jak pierwszego zwolenniczką nie jestem (no chyba, że chodzi o powiedzenie koleżance, że jej nowa fryzura wcale nie jest taka dobra), to ogłada to coś czego brakuje wielu przedsiębiorcom.



Polski język wbrew pozorom jest naprawdę piękny. Pozwala wyrazić jedną myśl na wiele sposobów. Tym samym możemy powiedzieć: Jaki ten projekt jest beznadziejny! Zdjęcie w tle od biedy, kolory nijakie. lub Przedstawiona propozycja nie do końca wpasowuje się w moje gusta. Czy możemy wybrać inne zdjęcie w tle oraz zmienić kolory na nieco żywsze?.

Niestety 90% biznesmenów będących na pozycji klienta zmienia swój sposób wyrażania myśli na pierwszą formę. Piszę zmienia, bo ciężko mi uwierzyć, że w ten sam sposób rozmawiają ze swoimi klientami i nadal są na rynku.

Zawsze zastanawiam się czy to jak formułowane są uwagi jest wynikiem niedbalstwa, pośpiechu, brakiem kultury, wiedzy czy po prostu postawy "klient nasz pan". I czy naprawdę życie na nauczyło ich jeszcze, że poprzez bycie najzwyczajniej w świecie miłym, można dużo więcej załatwić niż przez pretensjonalne i roszczeniowe słowa rzucane jak do kumpla na podwórku.