Branża interaktywna to obszar, który nieustannie się rozwija. Aby nie pozostać w tyle należy nieustannie śledzić nowinki. Dziś przedstawiam Wam alternatywę do scrollowania Facebooka po raz n-ty w ciągu dnia. Oto moja lista miejsc w sieci, która pozwala mi być na bieżąco. Dla ułatwienia podzieliłam ją na dwie kategorie: Polska i świat.

Świat

Polska

Testowanie to proces, dzięki któremu osiągamy pożądaną jakość. Ważne jest nie tylko to w jaki sposób sprawdzamy stronę, ale także jak zgłaszamy błędy. Dobry opis i ich organizacja nie tylko pozwolą nam uniknąć śmierci z rąk programisty (więcej na ten temat tutaj), ale także przyspieszą naprawę bugów i pozwolą nam na bieżąco śledzić postęp prac.



Moim faworytem narzędzia jest tutaj trello. Osobiście w pracy łączę wiele narzędzi. Zdarza się także, że dostosowując się do klienta przyłączam się pomiędzy nimi. Dlatego nie każdy projekt ma swój własny board w trello (więcej o organizacji boardów projektowych w trello przeczytacie tutaj).

Z tego powodu pokusiłam się o stworzenie boarda dedykowanego do zgłaszania bugów.

przykład karty w boardzie Testowanie

Zastosowałam tam kilka zasad mających ułatwić pracę. Mianowicie:

• Każda karta ma w nazwie projekt oraz daną podstronę.
• W opisie znajduje się link do podstrony.
• Do każdej karty powinna być przypisana osoba, która ma za zadanie naprawić błędy.
• Każda karta składa się z 2 checklist: Deskop i Mobile.
• Każdy bug posiada opis, w razie potrzeby screen lub gif. Jeśli problem różni się w zależności od przeglądarki, także jej wersję.
• Bugi w frontendzie mają label o kolorze fioletowym.
• Bugi w backendzie mają label o kolorze żółtym.
• Osoba, która rozpoczyna pracę nad naprawą błędów przesuwa kartę do kolumny "doing", po skończeniu do "done".

Zalety stosowania trello podczas zgłaszania błędów

Jednym z plusów branży IT jest fakt, iż w stanowczej większości tworzona jest przez mężczyzn. I zapewne jeszcze przez dłuższy czas tak pozostanie - wystarczy zajrzeć do sal wykładowych na wydziale informatyki. I tak jest to plus, i mówię to ja - KOBIETA.


Dziewczyny w IT to białe kruki. Sądzę, że łatwiej spotkać mężczyznę za ladą w odzieżowym, niż kobietę developera. Zanim rozpoczęłam pracę w agencji na ogół współpracowałam z kobietami. Godziny były wypełnione wiecznymi plotkami, zwierzeniami, ale i fochami, narzekaniem i słownymi gierkami. Uwagi na temat czyjeś pracy były wygłaszane okrężną drogą albo do ucha koleżanki, a po trafieniu do adresata zostawały odebrane jako osobista napaść. Co się zmieniło?

Zasiadłam w męskiej dżungli. Początkowo czułam się nieswojo. Z czasem zaczęłam zauważać jednak same plusy nowej sytuacji. Po pierwsze:

Brak zbędnego gadania

Foch - a co to?

Praca to nic osobistego.

Moja sympatia do ciebie nie ma nic wspólnego z oceną twojej pracy.

Nie to nie, a tak to tak.

Ładne, to ale...

Oni nie mają menstruacji.

Kim tak właściwe jest ten freelancer?

Wolny strzelec, człowiek bez etatu, pracujący na zlecenie, często sprzed własnego biurka bądź w lokalu coworkingowym czy ulubionej kawiarni. Dumny ze swojej niezależności, przeciwnik korpo i wszelkich granic nakładanych przez umowę o pracę. Najczęściej jest grafikiem, developerem, programistą, copywriterem, fotografem bądź dziennikarzem.



Przez nieustanne zapotrzebowanie na rynku, agencje często są zmuszone do pracy z freelancerami w ramach realizacji konkretnych projektów. Czego ja osobiście bardzo nie lubię, dlaczego?

1. Brak kontroli
   
   Moja praca w znacznej mierze polega na kontrolowaniu tego co robią moi współpracownicy i sprawdzaniu czy projekt idzie w dobrym kierunku. Freelancerzy bronią się przed tym rękami i nogami. W końcu narusza to ich świętą niezależność.
2. Pojęcie dnia pracy
   
   Mój dzień pracy to 8.00-16.00. Ewentualnie 8.00-17.00, więc kiedy mówię, że potrzebuję tego na dzisiaj, znaczy, że chcę to wysłać przed 17.00. Nie o 23.50.
3. Problem z komunikacją
   
   Praca na odległość sprowadza się do tego, że kontakt ogranicza się do komunikatorów internetowych, maili i telefonów. A freelancerzy tych bardzo nie lubią. Tempo ich odpisywania i częstotliwość odbierania telefonów zostawia wiele do życzenia.
4. Deadline, ale co to?
   
   Czasami odnoszę wrażenie, że to pojęcie jest dla nich obce lub wręcz wzbudza w nich panika. gdy jego termin się zbliża potrafią zapaść się pod ziemię.
   
5. Poczucie wyższości
   
   Wolni strzelcy często uważają się za lepszych od nas - ludzi na etach i równie często lubią to pokazywać.

Jeśli na co dzień pracujesz przy budowie stron, aplikacji czy serwisów internetowych, wiesz jak ważnym narzędziem jest przeglądarka i jak wiele od niej zależy. Osobiście należę, tak jak blisko 1/3 internautów, do fanów Chrome. I to nie tylko ze względu na jego design, komunikację z kontem Google i jego narzędziami, ale przede wszystkim za jego rozszerzenia. Oto kilka z nich, który każdy PM powinien mieć w swojej przeglądarce.

1. Perfect Pixel
   
   Twój projekt przeszedł już tą nieszczęsną fazę projektowania grafiki, wszystkie widoki są zaakceptowane. Frontend rozpoczął pracę. Czas na testy. Funkcjonalność to pierwsza rzecz jaką sprawdzasz. Nie należy jednak zapominać także o tym, czy to co przygotował designer pokrywa się z tym co zostało zakodowane. I w tym momencie właśnie przydaje się Perfect Pixel. To proste rozszerzenie pozwoli Ci nałożyć dowolny plik graficzny na stronę otworzoną w przeglądarce, dzięki czemu będziesz mieć pewność, że odległości i wielkości są takie same jak na projekcie.
2. Page Ruler
   
   Klient albo programista zadaje Ci to niezręczne pytanie jakie wielkości ma być ten obrazek czy guzik. Zamiast przykładać linijkę do ekranu, włącz ją w przeglądarce. Dzięki Page Ruler łatwo zmierzysz każdy element strony, a wynik zostanie Ci podany w pixelach.
3. WhatFont 
   
   "Chcę taką czcionkę (albo lepiej trzcionkę) jak na tej stronie ...!" - wykrzykuje klient. Pierwsze co powinieneś zrobić to poprawić klienta, iż w internecie nie ma czcionek (czy trzcionek) a FONTY. Drugą rzeczą jest uruchomienie zgrabnego dodatku WhatFont. Wystarczy najechać kursorem na daną treść, a zaraz poznasz wszystkie parametry użytego fontu - jego rodzinę, wielkość, kolor. Możesz nawet podejrzeć jak wyglądają pozostałe litery. Uwaga: Pamiętaj, że dodatek działa tylko na tekstach. Jeśli jakiś geniusz wrzucił tekst jako obrazek i WhatFont nie pomoże.
4. ColorPick Eyedropper
   
   Kolor zachmurzonego nieba, świeżo ściętej trawy, 50-letniego wina - z ColorPickerem nic nie będzie Ci już straszne. Wystarczy Ci stroną, na której użyty jest nazwany przez klienta kolor. Następnie włączać rozszerzenie, maczasz pędzel i dostajesz odpowiedź w postaci kodu. Proste, prawda?
5. Adblock
   
   Jeśli należysz do grupy świadomych użytkowników internetu to reklamy po pierwsze na Ciebie nie działają, po drugie instalujesz Adblocka i ich po prostu nie widzisz. Koniec z wyskakującymi okienkami, irytującymi automatycznie odtwarzającymi się reklamami. Nic tylko cieszyć się czystymi stronami :)

Uwaga: Niektóre z dodatków zainstalowanych w twojej przeglądarce mogą powodować, że niektóre strony wyświetlają się nieprawidłowo. Zanim wszczniesz alarm, sprawdź czy bug występuje także w trybie incognito.

Kiedy mówię rodzinie, że pracuję jako Project Manager w agencji interaktywnej, słyszę pytanie: to znaczy co robisz? I nie jest to związane z użyciem angielskiego odpowiednika stanowiska, bo fraza "kierownik projektów" dla osób nie pracujących nigdy w organizacji czy firmie, gdzie figuruje takie stanowisko, mówi równie wiele.

Koordynowanie, nadzorowanie, organizowanie, dbanie o komunikacje, terminy i zgodność liczb - tym w wielkim skrócie zajmuje się na co dzień. I wbrew temu co może się wydawać, nie jest to łatwa praca. Wymaga bowiem wielozadaniowości, empatii, doskonałych wręcz zdolności komunikacyjnych, radzenia sobie ze stresem i problemami, umiejętności zarządzaniem czasem swoim i innych i przede wszystkim, jak przyszło nam mówić w mojej pierwsze agencji - jest to nieustająca walka z debilami.

Walczysz z klientami, którzy nie potrafią zrozumieć dlaczego to tyle kosztuje i dlaczego ta strona nie działa na przeglądarce IE 8 (która wyszła 6 lat temu); walczysz z szefem, który zmusza cię do zrobienia czegoś co nie będzie dobre ani dla projektu, ani dla twojego zespołu, ani dla klienta (choć teraz może mu się wydawać inaczej); walczysz z zespołem - z grafikiem, który nie chce zmienić przycisków na prostokątne, bo to nie pasuje do jego wizji, z programistą, który uważa że ten element specyfikacji jest zbędny i on nie będzie tracił na niego czasu; walczysz z samym sobą - żeby nie wyjść, nie trzasnąć drzwiami i nie wyzwać ich wszystkich od debili. Ot taka codzienność.


Mimo wszystko kochasz tą pracę. Za satysfakcję, którą Ci daje, gdy znajomi korzystają ze stron, których projekt prowadziłeś. Za to że codziennie uczysz się czegoś nowego. Za atmosferę i tempo. Za to, że czasami udaje Ci się wygrać te małe bitwy. Za brak nudy i emocje. Za poznawanie nowych ludzi i pracę z różnymi branżami.

I choć o tym wcale nie marzyłeś (czy ktoś z Was zapytany w przedszkolu, ba nawet po maturze, marzył o pracy jako PM?) i ta praca trafiła Ci się całkiem przypadkiem, to nie wyobrażasz sobie, żeby robić w życiu coś innego.